Wydarzenia

Powstała Polska Unia Medycyny Transplantacyjnej – organizacja pozarządowa, której zasadniczym celem będzie upowszechnianie idei przeszczepiania narządów i szpiku w społeczeństwie oraz na forum parlamentu RP i odpowiednich agent rządowych. Działania Unii będą skierowane na podkreślenie znaczenia medycyny transplantacyjnej w systemie ochrony zdrowia i nakreślenie planu rozwoju tej specjalności medycznej w Polsce. W tym celu PUMT będzie prowadzić intensywne działania na rzecz uchwalenia przez Parlament RP ustawy o utworzeniu i realizacji Narodowego Programu Medycyny Transplantacyjnej (POLGRAFT).

Organizacja została powołana do życia w dniu 6 czerwca 2006 roku przez walne zgromadzenia członków, w skład którego wchodzili kierownicy ośrodków transplantacyjnych narządów i szpiku oraz przedstawiciele towarzystw naukowych: Polskiego Towarzystwa Transplantacyjnego, Polskiego Towarzystwa Nefrologicznego, Polskiego Towarzystwa Kardio–Torakochirurgicznego, Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów, Polskiego Towarzystwa Onkologii i Hematologii dziecięcej oraz Towarzystwa Chirurgów Polskich.

Na zebraniu założycielskim zostały również wyłonione władze organizacji: dziewięcioosobowy Zarząd oraz trzyosobowa Komisja Rewizyjna. Prezesem Unii został wybrany Rektor AM w Warszawie - Prof. Leszek Pączek. Funkcję wiceprezesów będą sprawować: Prof. Wojciech Rowiński oraz Redaktor Krzysztof Pijarowski.

Ponad to, założyciele organizacji osiągnęli konsensus dotyczący zapisów statutowych Unii oraz jej głównych zadań. Realizacja celów Unii odbywać się będzie poprzez:

  1. Kreowanie większego poparcia społecznego dla idei medycyny transplantacyjnej oraz dawstwa komórek, tkanek i narządów
  2. Promowanie i wdrażanie europejskich standardów opieki zdrowotnej w zakresie medycyny transplantacyjnej, przejrzystości procedur i przestrzegania zasad etycznych
  3. Promowanie standardów nauczania w zakresie transplantologii na uczelniach medycznych i w szkoleniu podyplomowym
  4. Przygotowywanie, wydawanie i rozpowszechnianie materiałów informacyjnych i oświatowych dotyczących medycyny transplantacyjnej do wykorzystania w programach edukacyjnych
  5. Stworzenie warunków do prowadzenia badań naukowych w zakresie przeszczepiania komórek, tkanek i narządów
  6. Organizowanie spotkań dyskusyjnych, sympozjów i warsztatów dotyczących problemów medycyny transplantacyjnej
  7. Współpracę ze środowiskiem medycznym oraz Towarzystwami Naukowymi i organizacjami pacjentów w kraju i za granicą
  8. Działanie na rzecz partnerskiej współpracy organizacji pozarządowych działających w dziedzinie medycyny transplantacyjnej z administracją publiczną wszystkich szczebli i towarzystwami ubezpieczeniowymi
  9. Dążenie do zwiększenia nakładów finansowych na realizacje programu polityki zdrowotnej MZ POLGRAFT oraz innych programów medycznych związanych z medycyną transplantacyjną.

Ufamy, że dzięki działalności Polskiej Unii Medycyny Transplantacyjnej uda nam się przekonać decydentów RP, iż rozwój medycyny transplantacyjnej powinien stanowić jeden z priorytetów Rządu RP w zakresie polityki ochrony zdrowia, ponieważ transplantacja narządów i tkanek jest metodą pozwalającą na uratowanie życia lub znaczącą poprawę jakości życia 2-3 tysięcy ludzi w skali roku.

Szanowni i Drodzy Koledzy!

showpic('left','','','','img/nil/gazeta/n200803/n20080307a_small.jpg','img/nil/gazeta/n200803/n20080307a.jpg');

Minęło ponad 40 lat od pierwszego w Polsce przeszczepienia nerki pobranej od osoby zmarłej. Byłem jedną z osób uczestniczących w tym zabiegu i opiekowałem się poddaną mu chorą i kolejnymi podobnymi pacjentami w okresie pooperacyjnym. Rozwój programu przeszczepiania narządów następował powoli. Brakowało przepisów prawnych, odpowiedniej liczby przygotowanych ośrodków i wyszkolonych profesjonalistów, ale przede wszystkim ten nowy sposób leczenia był obcy zarówno środowisku lekarskiemu, jak i społeczeństwu. Początkowo przez kilkanaście lat przeszczepiano jedynie nerki; udane przeszczepienie serca wykonane w 1986 r. przez profesora Zbigniewa Religę wyraźnie poprawiło atmosferę społeczną wokół tego sposobu leczenia i spowodowało, że liczba wykonywanych operacji przeszczepienia nerek, serca, a później i wątroby wzrastała co roku.
W 1996 r. parlament uchwalił ustawę o pobieraniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów. Ustawa ta w pełni uregulowała wszystkie aspekty medyczne i prawne transplantacji. Ustanowiono, że wolno pobierać narządy od osób zmarłych, jeżeli człowiek ten za życia nie wyraził sprzeciwu. Określiła zasady dotyczące rozpoznawania śmierci mózgu przez niezależną komisję, określiła, w jakiej sytuacji możliwe jest pobieranie nerki (i fragmentu wątroby) od dawców żywych. Ustawa ta została znowelizowana zgodnie z Dyrektywą Europejską przed dwoma laty.



Przesłanie Jego Świątobliwośći Jana Pawła II skierowane do uczestników Międzynarodowego Kongresu Transplantologicznego


Szanowni Państwo

Jestem szczęśliwy, że mogę pozdrowić wszystkich, którzy przybyli na ten Międzynarodowy Kongres, aby zastanowić się nad złożoną i delikatną kwestią przeszczepów. Dziękuję Profesorowi Raffaello Cortesini i Profesorowi Oscarowi Salvatierra za uprzejme słowa. Specjalne pozdrowienia kieruję do obecnych tu przedstawicieli Władz Państwowych Włoch.
Jestem wdzięczny Wam za zaproszenie mnie do wzięcia udziału w tym zgromadzeniu. Głęboko doceniam Wasze pełne powagi podejęcie do moralnych nauk Kościoła. Zachowując szacunek dla nauki i zwracając uwagę przede wszystkim na prawo Boże, Kościół nie ma innego celu ponad integralne dobro człowieka.
Przeszczepy są dużym krokiem naprzód w służbie nauki dla człowieka. Niejeden zawdzięcza swoje życie transplantacji organu. Metoda przeszczepiania coraz częściej okazuje się ważnym sposobem wypełniania głównych celów całej medycyny, którym jest służba dla życia człowieka. Właśnie dlatego w Encyklice Evangelium Vitae sugerowałem, że jednym ze sposobów kształcenia prawdziwej kultury życia "jest dawanie organów w sposób dopuszczalny z etycznego punktu widzenia, a mianowicie mając na uwadze stwarzanie szansy na zdrowie a nawet życie osobom chorym, które często nie mają żadnej innej nadziei".
Podobnie jak cały postęp ludzkości ta szczególna gałąź nauk medycznych- oferująca wielu osobom nadzieję na zdrowie i życie- wiąże się też z pewnymi krytycznymi kwestiami, które wymagają wnikliwego rozważenia pod kątem antropologicznym i etycznym.

Podkategorie